این تاریخچه یکی از کامل ترین تاریخچه های سربندان است که ما در اینجا برای شما قرار داده ایم.

برای خواندن این تاریخچه به ادامه مطلب بروید.

روستای سربندان مرکز دهستان ابرشیوه است که در ۸۰ کیلومتری جاده تهران – فیروزکوه قرار دارد و از توابع دماوند می باشد که روستای خوش آب و هوا و ییلاقی است.

سربندان روستایی قدیمی و تاریخی است و از قدیم الایام به علت وجود آب فراوان و هوای خوش و چراگاههای طبیعی مورد توجه بوده است. به طوری که در زمان سلسله زندیه کریمخان زند باغی را در آن ایجاد کرده بود که با باغشاه معرمف است و تا چند سال گذشته دیوارهاو خرابه هایی از آن برجا مانده بود که اکنون متاسفانه به علت بی توجهی از بین رفته است و به زمین کشاورزی تبدیل شده است. اقوام ساکن در سربندان و جابان و … از خانواده های کرمانجی بودند که در ابتدا در شمال خراسان زندگی می کردند و در زمان آغامحمدخان قاجار به این ناحیه کوچ داده شده اند.

در مورد علت هجرت کردها به شمال خراسان باید گفت که موطن آنها در ابتدا در مناطق غربی ایران بوده است. در زمان شاه عباس صفوی پایتخت حکومت در اصفهان بوده است و خراسان که از مرکز حکومت دور بوده همواره تحت تاخت و تاز ازبک ها و دیگر اقوام مهاجم قرار داشته است به طوری که وضعیت ناحیه شرقی ایران به طوری ناامن شده بود که شاه عباس جرات ندشت از ناحیه ری قدیم فراتر نهد و از طرفی هم کردها که افرادی آزاد اندیش، رشید و دلیر بودند در نواحی غربی ایران تجمع بزرگی را تشکیل داده بودند و اگر با هم متحد می شدند خطر بزرگی برای تاج و تخت شاه عباس محسوب می شدند.

بنابراین شاه عباس در این فقره از خود سیاست نشان داد و سران کرمانج را که از نظر چراگاه برای دام هایشان در نواحی غربی ایران در مضیقه بودند را تشویق کرد که به نواحی شرقی ایران از جمله خراسان کوچ کنند و او با یک تیر دو هدف را نشانه گرفته بود، یکی اینکه اجتماع کردها را که در غرب ایران بود پراکنده کرده بودو خیالش از نظرآنها واینکه مبادا با هم متحد شوند و خطری را برای او و تاج و تختش ایجاد کنند راحت شده بود و دیگر اینکه با اعزام آنها به نواحی شرقی ایران از شر حملات گاه و بیگاه ازبک ها راحت شده بود امنیت نواحی شرقی ایران را تامین کرده بود. به این ترتیب شد که کردها به خراسان آمدند، این حرکت حدودا در سال ۱۰۰۷ هجری قمری انجام گرفت.

سردار سپاهی که با ازبک ها وارد جنگ شد و آنها را شکست داد، دو برادر به نام های فرهادخان و ذوالفقار خان قرامانلو بودند که فرهادخان برادر بزرگتر و سردار سپاه بود و ذوالفقارخان برادر کوچکتر و نقش دستیار را برای برادرش ایفا می کرد.فرهادخان با سپاهی که از کرمانج های وطن پرست و پرشور همراه داشت ازبک ها را شکست داد و خراسان را به تصرف درآمورد و امنیت را در بخش های شرقی ایران برقرار ساخت ودر همان منطقه ساکن شد، شاه عباس هم به مقصود خود رسید زیرا در هر حال اگر کرمانج ها پیروز می شدند یا شکست می خوردند به نفع او بود.شاه عباس که از قدرت گرفتن فرهادخان هراسان شده بود، او و برادرش را ناجوانمردانه به قتل رساند.چنین شد که کردها در خراسان ساکن شدند.پس از زمان صفویه و حمله افغان ها شخصی به نام نادرقلی علم انتقام از افغانها را برافراشت و پس از سرکوب افغانها؛ پاکستان و هند را نیز به تصرف درآورد.بخش عمده ای از سربازان و سرداران سپاه نادر را کرمانج های ساکن خراسان تشکیل می دادند.

پس از آنکه نادر نیز پایه های حکومت خود را محکم کرده به فکر زراندوزی افتاد و او نیز از جانب سران کرمانج نسبت به تاج و تختش هراسناک شد و تصمیم به قتل سران سپاه خود افتاد ولی این خبر زودتر به گوش سران کرمانج سپاه رسید و آنها شبانه نادر را در مکان استراحتش به قتل رساندند.این ضرب المثل که در قوچان بین کرمانج ها رواج دارد که می گویند : ما نادر را کشتیم ، حالا تو کی باشی که برای ما خط و نشان می کشی، از همین جا آمده است.ُ

پس از نادر و سلسله اش کریمخان زند به حکومت رسید.در زمان او نیز کرمانج ها در سپاه حضور داشتند و سران سپاه کریمخان را کرمانج ها تشکیل می دادند. پس از کریمخان که آغامحمدخان به حکومت رسید، سران سپاه کریمخان که کرمانج بودند سر نافرمانی گذاشتند و هر یک برای خود ادعای حکومت می کردندو بالاخره کارشان به جنگ با آغامحمدخان قاجار انجامید ولی گروهی از آنها از آغامحمدخان شکست خوردند و آغامحمدخان برای اینکه اجتماع کرمانج های خراسان را پراکنده سازد ، سران و خانواده هایی از آنها را به مناطق مختلف کوچ داد از جمله منطقه دماوند که گروهی از آنان در سربندان و گروهی در جاباهن و گروههای دیگری نیز در سرخده و خسروان سکنی گزیدند.در ابتدا تعداد ده خانواده اصلی در سربندان سکنی گزیدند که سران آنها عبارت بودند از:

۱- امیرگونه سلطان

۲- بشیر

۳- ذوالفقارخان

۴- نوروز حاجی

۵- علیخان سلطان

۶- نصرا…بیک

۷- علی مراد بیگ

۸- حاج حسین

۹- کربلایی محمدعلی

۱۰- علیمردان خان

کتیبه هایی از زمان فتحعلی شاه قاجار وجود دارد که امیرگونه سلطان و ذوالفقارخان را همراه شاه در شکار نشان می دهد.یکی از کتیبه ها در تنگه واشی در فیروزکوه است، یکی هم در رنه در شمال شهر دماوند، بعد از تونل وانا است ودر چشمه علی شهر ری نیز چنین کتیبه ای وجود دارد.

منبع : tarood.ir